Verbeelden

Wat er ook staat
het ritme roert
en geeft de maat.

Door de antistrofe
langs sextet en octaaf
met de prince naar de pointe
dwars door het enclave.

2012 – FSS

Vormgeven in woord en beeld, vorm-geven, ver-woorden en ver-beelden.
Verbeelden – iets tot beeld maken – kan met verf en kleur, stof en wol en in zin en woord.
Soms maak ik daar een combinatie van in tekst, poëzie, titel, textiel, tekening, schilderij.

acryl op papier, 210 x 297 mm. 250 g. 2019.

De paden blijven
liggen vol blubber.
Waar zolen in zoenen
kruipt later het schemer
zwart in schors omhoog.

2019 – FSS

Visuele poëzie

In het boek ‘To the hand‘ over het werk van Terry Thompson, schrijft Arno Kramer over het avontuur van de beeldtaal:

“Wanneer je je voorneemt als kunstenaar om in beeldend werk je ‘ervaringen’ en visies met de menselijke zintuigen vorm te geven, kun je twee kanten op. Je laat in je tekening precies zien wat je wilt zeggen, je illustreert je visie met een duidelijk beeld. Of je zoekt meer het avontuur en probeert die zintuigen, die van zichzelf natuurlijk vormeloos zijn en dus abstract, via je gevoelens ook een mate van abstractie mee te geven. Maar zo dat het invoelbaar wordt voor de beschouwer dat er meer is dan slechts die verzameling lijnen en vormen.”

Beeldtaal

In het laatste geval wat Kramer omschrijft, ontstaat een persoonlijke en oorspronkelijke beeldtaal. Terry Thompson schrijft hier zelf over in een vergelijking van poëzie met beeldende kunst:

“Poëzie in haar meest zuivere vorm is nooit letterlijk, illustratief, of louter persoonlijk maar universeel.”
“(…) werk dat dezelfde associatie- en reflectiemogelijkheden kent. Men zou deze inherente poëzie kunnen omschrijven als beeldtaal van het onderbewuste.”

Het onderbewuste

Dromen en het onderbewuste zijn geliefd in de beeldende kunsten, denk aan het Surrealisme.

Het onderbewuste wordt vaak in verband gebracht met dat wat vergeten en verdrongen is. “Onbekend met, instinctmatig, onwillekeurig, zielenleven” volgens het Nederlands woordenboek Van Dale. En “Met het onderbewuste worden geestelijke processen bedoeld die niet, of niet onmiddellijk, toegankelijk zijn en die niettemin iemands gedrag kunnen beïnvloeden.” aldus Wikipedia.

Associatieve vrijheid

Poëzie en kunst komen niet alleen voort uit onbewuste processen. Daarom zou ik in deze context liever spreken van creatieve en associatieve vrijheid. Het is een wisselwerking, het onderbewuste bestaat ook niet zonder het bewuste. Het gaat om de vrijheid, het onbelemmerde spel, waarin creativiteit en associatie kunnen bloeien.

To the hand, Terry Thompson.

Zie ook website Terry Thompson: terrythompson.nl

In een wisselend decor

Het gedicht Bos van Van Deel is een natuurbeschrijving, waarbij de buitenwereld wordt geobserveerd. Daarbij is de vraag wat die buitenwereld is, zonder de eigen observatie. Je bent een toeschouwer van het landschap waar je doorheen gaat.

Dit wisselend decor doet me denken aan another mind van Berkeley uit mijn vorige blog: https://hergens.net/how-charming-is-divine-philosophy

Bos
Zolang ik stil sta, is er niets
dat van dit bos iets anders maakt.
De bomen staan er of ze liggen
al bedekt door eigen blad. Als ik
er niet was, zou alles zo blijven,
met eeuwige morgenglans op kruinen,
licht dat zich aan zichzelf ontsteekt.
Maar ik ga door en waar niets brak
of achter werd gelaten, kraken nu
takken, in een wisselend decor.

T. Van Deel

Inkttekeningen Une Présence

Selectie inkttekeningen uit de serie ‘Une présence‘.

Er is deze boom, er was deze boom
Een dood levende boom, une présence.
Overwoekerd met klimop, waar vogels wonen
Een stronk als geraamte, waar vleermuizen slapen.
Elk jaar verandert de vorm,
er gaat iets af, een tak minder,
er komt iets bij, nieuw gebladerte.
Deze boomstronk, waar dood ook leven is.

There is this tree, there was this tree
A dead living tree, une présence.
Overgrown with ivy, where birds live
A stump as a skeleton, where bats sleep.
The shape changes every year,
something goes off, a branch less,
something is added, new foliage.
This tree stump, where death is also life.

Klik op afbeelding voor vergroting

Une présence plein air tekeningen

Er is deze boom, welke ik al een aantal jaren heb gezien en ‘plein air’, naar waarneming, de afgelopen maand heb getekend. Nu ben ik een serie tekeningen begonnen, plein air in eerste instantie, naar aanleiding van deze boom, une présence.
De serie begint met meer dan tien oliepastels en gaat dan over in inkttekeningen en digitale tekeningen. Daarnaast schreef ik een gedicht over deze boom, met daarbij een Engelse vertaling.

De serie ‘Une présence‘ bestaat nu uit 11 plein air tekeningen met oliepastel op (zwart en wit) papier, 4 inkttekeningen op papier en vooralsnog 8 digitale tekeningen.

Er is deze boom, er was deze boom
Een dood levende boom, une présence.
Overwoekerd met klimop, waar vogels wonen
Een stronk als geraamte, waar vleermuizen slapen.
Elk jaar verandert de vorm,
er gaat iets af, een tak minder,
er komt iets bij, nieuw gebladerte.
Deze boomstronk, waar dood ook leven is.

There is this tree, there was this tree
A dead living tree, une présence.
Overgrown with ivy, where birds live
A stump as a skeleton, where bats sleep.
The shape changes every year,
something goes off, a branch less,
something is added, new foliage.
This tree stump, where death is also life.

Klik op afbeelding voor vergroting