web analytics

Over

Bio

F. Suzanne Scholten studeerde in 1998, genomineerd voor de Academieprijs, af aan de hogeschool voor de kunsten Constantijn Huygens te Kampen. Na haar opleiding aan de academie exposeerde ze haar werk op verschillende locaties in Nederland. Daarnaast organiseerde ze vanaf 2003 diverse kunsteducatieprojecten en gaf creatieve workshops.

In 2013 behaalde ze haar propedeuse Bachelor Algemene Cultuurwetenschappen aan de Open Universiteit. En vanaf 2012 schreef Suzanne diverse artikelen over schilderen voor Atelier Magazine en recensies voor Witteveen Visual Art Centre en Zuiderlucht. In 2021 werkte ze als Art Director en chef redactie voor HIQ Magazine.

Als gevolg van ingrijpende gebeurtenissen heeft Suzanne haar opleiding en werkzaamheden meermaals moeten onderbreken. Dit heeft haar ontwikkeling als beeldend kunstenaar niet makkelijk gemaakt. Ze weet als geen ander wat haar drijfveer en motivatie voor kunst is. Fabienne Suzanne Scholten woont en werkt in Maastricht.

Statement

In mijn werk speelt de wisselwerking tussen waarnemen en denken, tussen beeld en betekenis een belangrijke rol. De beeldtaal van mijn schilderijen en textiele werken is energiek, kleurrijk en zowel abstract als figuratief.

Als beeldend kunstenaar streef ik naar een zo waarachtig mogelijke motivatie. Daarbij staat de autonomie van het kunstwerk centraal. Vrijheid en associatief denken zijn voorwaarden om te creëren.
Autonome kunst is voor mij belangrijk omdat daarin dingen zijn zoals ze zijn. Kunst heeft zijn eigen tijd en wetmatigheden. Deze vrijheid in de kunst staat in contrast met mijn persoonlijke leven, waarin de gevolgen van geweldsmisdrijven mij hebben beknot.

Hierdoor is mijn motivatie voor het kunstenaarschap meer dan eens op de proef gesteld en werd mijn werk lange tijd niet geëxposeerd. Toch ben ik ondanks de omstandigheden altijd blijven creëren. Soms meer en soms minder, maar kunst is geen hoedje dat je zo nu en dan eens opzet.

Thema

Het thema Body Perspective gaat over het lichaam en de beperkingen van de waarneming. Het lichaam maakt waarneming mogelijk én onmogelijk.

Voeten en benen geven het lichaam bewegingsvrijheid en zijn letterlijk en figuurlijk van voorbijgaande aard. Het been laat de weg zien die is afgelegd, als een Relikwie van een Reis.

Het lichaam verplaatst zich in een ruimte. Het landschap is een context, op of onder de horizon. De waarneming beweegt mee met de beschouwer. Gezien of ongezien, het landschap bestaat in zichzelf, als het Ongeziene Landschap.

Dit landschap is een natuurlijk systeem waar organismen leven in wisselwerking met elkaar en hun omgeving. Als groeiende planten in een ecosysteem, streven fenomenen naar hun eigen aard.

De thema’s Logos (abstract) en Vent d’attente (figuratie) zijn van oorsprong narratief.

Volg mijn werkzaamheden op mijn Blog

Lees meer over mijn werk en beeldende kunst

Wil je meer informatie, heb je opmerkingen en/of vragen, stuur mij een bericht.